Γκρίζες αποχρώσεις του παρελθόντος..Σαπίλα..
Ψυχρότητα..
Ενα κτήριο που θα μπορούσε να έχει μια άλλη μορφή.
Πιο χαρούμενη.
Πιο ζωντανή.
Πιο αισιόδοξη.
Ενα δέντρο που θα ήθελε να είναι πιο πράσινο.
Να μπορεί να μεγαλώσει όπως πρέπει τα κλαδιά του και αυτά για αντάλλαγμα θα του προσφέρουν καρπούς και άνθη.
Ενας τοίχος που θα μπορούσε να μην είναι τόσο απότομος και απόλυτος.
Ισως να γίνει διαπεραστικός.Να παάει ενάντια στην βασική του ιδιότητα.
Να πάψει να λειτουργεί σα διαχωριστικό.
Γιατί να μην ενώνει και να ενώνεται..?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου